സാധനയല്ലോ സംഘജീവിതം സാധകരീ നാം അഹര്‍ന്നിഷം മനസാ വാചാ കര്‍മ്മണാ സ്വയം വരിച്ചു നാമൊരു ലക്ഷ്യത്തെ (സാധനയല്ലോ സംഘജിവിതം) ഉദാത്തമാമൊരു ജീവിതദൗത്യം വഹിച്ചുവന്നു പിറന്നോര്‍ നാം അതിൻ്റെ […]

സാഗര്‍ വസന പാവന് ദേവി സരസ സുഹാവന്‍ ഭാരത്‌ മാ ഹിമഗിരി പീന് പയോധര്‍ വത്സല് ജന മന ഭാവന് ഭാരത്‌ മാ തേരി രജ്‌ കോ

സത്യയുഗപ്പോന്‍പുലരി വിടര്‍ത്തും നിത്യ തപസികലല്ലോ നാം മര്‍ത്യകുലതിന്നമൃതം. പകരും മംഗളതേജസ്സ്‌ അല്ലോ നാം ഏതൊ ദുര്‍ദ്ദിന ഭീതിയുഴലാന്‍ ദൈവം നമ്മെ വിധിച്ചില്ല ചേതന തന്‍ നിജ രൂപം

സത്യയുഗപ്പൊന്‍പുലരി വിടര്‍ത്തും നിത്യ തപസ്വികളല്ലോ നാം മര്‍ത്യകുലത്തിന്നമൃതം പകരും മംഗള തേജസ്സല്ലോ നാം (മര്‍ത്യകുലത്തിന്നമൃതം പകരും ) ഏതോ ദുര്‍ദ്ദിന ഭീതിയിലുഴലാന്‍ ദൈവം നമ്മെ വിധിച്ചില്ലാ ചേതന

സടകുടഞ്ഞു മനമുറച്ചു മുന്നിലേക്ക് പോക നാം അരിയ ധർമ്മചര്യകളെ ഗരിമയോടെ പുൽക നാം ശബരിഗിരി ശൃംഗങ്ങളിൽ- മുഴങ്ങി ശരണ മന്ത്രണം ഭരണ ഗർവ്വ ദുര തകർ- ത്തെറിഞ്ഞ

സംഘസാധകകരേ സംഘസാധകകരേ സനാതനധർമ്മ സൈനികരാണ് നാം സത്യധർമ്മപഥത്തിലനിശം സഞ്ചലിപ്പവരാണുനാം നിത്യസുന്ദര വൈഭവത്തിൻ രാഷ്ട്രഭാവിരചിക്കുവാൻ പഞ്ചഭൂതശരീരവും ധനമാനസങ്ങളുമേകിയോർ സംഘസാധകകരേ… നിത്യവീരവ്രത്തിനുജ്ജ്വല ദാർഢ്യമാർന്നമനസ്സുമായ് കനലുകത്തിയ വഴികളെന്നും പുഷ്പപാതകളാക്കിയോർ ധ്യേയകവചമണിഞ്ഞു മാനവസ്നേഹഗീതിമുഴക്കിനാം

സംഘസംഘമൊരേജപം ഹൃദയത്തുടിപ്പുകളാവണം സംഘമാവണമെന്‍റെ ജീവിതമെന്തുധന്യമിതിൽപരം? പുണ്യഭാരതദേവിതന്‍ കഴലെന്മനസ്സിലുറയ്ക്കണം ശൂന്യജീവിതമാകെയത്തിരുശോഭകൊണ്ടു നിറയ്ക്കണം തൃപ്പദത്തിലുഴിഞ്ഞുവെക്കണമൊക്കെയും പരമാദരം സ്വാര്‍ത്ഥചിന്തകള്‍ മായണം പരമാര്‍ത്ഥബോധമുദിക്കണം രാഷ്ട്രഭാവനയാല്‍ സ്വജീവിതലക്ഷ്യമുള്ളിലുറയ്ക്കണം ക്ഷുദ്രവ്യത്തികള്‍ തേഞ്ഞു മാഞ്ഞു വിശാലമാവണമന്തരം മുഗ്ധമോഹനരൂപമാര്‍ന്നു

സംഘവ്യക്ഷത്തണലൊരുക്കാന്‍ ഇലകളായിത്തിര്‍ന്നിടാം പ്രണവജീവനയോഗസാധന ശാഖതോറും ചെയ്തിടാം… ക്ഷണികമായാലെന്തു ജീവിതമനഘമീ വടശാഖയില്‍ പ്രണവജീവനയോഗസാധന ശാഖതോറും ചെയ്യുകില്‍ (സംഘവ്യക്ഷ…….) കരുണയേറും ജനനിയേകി ഹരിതജീവകവൈഭവം അരുണ തേജസ്സതിലണയ്ക്കാം പൂര്‍വ്വസൂര്യപ്രണതിയാല്‍ വസുധതന്‍ കരുണാര്‍ദ്രഭാവം

ശപഥമത് ചെയ്യാനെളുപ്പം പൂര്‍ണ്ണമാക്കുവതെത്ര കഠിനം സാധനാപഥമെത്ര കഠിനം ശലഭാമായെരിയാനെളുപ്പം തീഷ്ണമാം സ്നേഹാഗ്നി തന്നില്‍ സ്വയമാനര്‍ഗ്ഗളമായെരിഞ്ഞൊരു ദീപമാകുവതെത്ര കഠിനം(സാധനാ) പ്രജ്ഞയറ്റു യുഗങ്ങളായ്‌ തിരമാലയോത്തൊഴുകാനെളുപ്പം നീരോഴുക്കിനെതിര്‍ത്തു നീങ്ങാന്‍ എത്ര ദുഷ്ക്കരമെത്ര